نوحه  لری

حضرت ابوالفضل در  نوحه های لری

      در نوحه های لری ، حضرت ابوالفضل  بزرگ شده مکتب  سُرِ (سرخ) شهادت است که  با در رگ داشتن خونی از عشق برادر و مولایش حسین بن علی و سرمشقی از راه و رسم سربداری ، ظالم کشی  را آیین خود می داند:

مه ابوالفضلم و ظالم کشی آیین منه             عشق سالار شهیدو ده رگ و خین منه

مکتب سُر شهادت مکتب عشق منه     راه و رسم سر وه داری درس و سرمشق منه

      حضرت ابوالفضل چراغ ایل و یادگار شمشیر حیدر است  که با قد علم کردنش بار غم را از سینه ایل می راند:

چراخ ایل و آبادی منی تو      هناسی روژَلِ شادی منی تو

 یادگار شمشیر حیدر تونی           خین ِ سُرِ فاتح خیبر تونی

قد علم کو تا ده دل ماتم روئه     تا ده سینه ایل بار غم روئه 

     برخی از صفات و القاب حضرت ابوالفضل العباس که در نوحه های لری آمده عبارتند از :

       علمدار حُسی (حسین) ،شیر سُرِ (سرخ )کربلا ،عباس دلاور ،کر رشید حیدر ، کُر علی مرتضی ، یل صف شکن روزگار ،یوسف ام البنین ،کر رشید سردار خیبر ، زاده ام البنین ، سقا و میر لشگر ،میر علمدار ، سفای تشنه لو (لب) ، سقای مظلومو (مظلومان) ،نور چش  (چشم) پیامبر ، وارث شمشیر ذوالفقار ، بازوی پر قدرت شیر خدا ، سقا و فرمانده و پیشتاز فوج لشگر و...

     عباس (ع)

(سروده : جعفر شيرزاد)

كويري پر غم و صحراي تشنه

امو ده سوزش لوياي تشنه

كنار نهري ده آو گوارا

كي دييه تا ايسه سقاي تشنه؟

پشتم ده داغ جوسوزت اشكسه

گرد غم وه رخ طفلو نشسه

خيمه يا بي ده پناهت ابوالفضل 

علقمه بي قتلگاهت ابوالفضل

عباس قمر بني هاشم

(سروده علي رضا صيادبيرانوند)

رقيه تشنه ي ديدار تونه نه تشنه آو

ها هنا ميكه وري جون علي وش بي جواو

بال چش وردار بئين دلش بيه سي تو كواو

شير جنگي  وقت ميدون تون نه وقت خواو

نمنه وه اهل خيمه آز و نه تاو و قرار

تشنه ئي و بچون آل علي شيونه شار

رقيه هني منه دل و طماء چش انتظار

پيچسه ده خيمه يا ده داغ تو برار برار

نور چشيامي اميدمي برار ايمونمي

قوت قلب و دس راس و ستين جونمي

عشقمي برارمي سردار اي ميدونمي

هوم دل و هوم رازمي هوم راهمي توونمي

ابوالفضل (ع)

(سراینده :شوريده لرستاني به زبان لکی)

برار شيرم ابلفرض دلاور

علمدار رشيد صخره پيكر

تو چو پشت دويمو بي پيايي

ابلفرضي ! مريتي مرتضايي

چراخ ايل و آبادي مني تو 

هناسي روژل شادي مني تو

برا دشمن رمن هي كه ! ركاو ده!

همالل هاتنه ايلو چپاو كه

برا ا نوم ايلم كا دياري 

وه پيخمبر قسم تو ذوالفقاري

يكه كل ا خيال مه بري تو 

نفس ا گيو همال مه بري تو 

برا زورو گره گرد  آسمونم

براله گرمي بن بن سخونم

براله ! روژ تنگ تو جا هنامي

نوم نوير خدا هر تو برامي

برا شمشر روژ تنگ مني تو 

شپر توزون روژ جنگ مني تو

رسم سروداري

مه ابوالفضلم و ظالم كشي آيين منه

عشق سالار  شهيدو ده رگ و خين منه

مه كر حيدر كرارم كه شو وا دل و جو

وه گرده آذوقه موئرد در حونه يتيمو

خود دوني امالبنين دالكه سرافراز منه

عفت دامون زهرا قبله راز منه

مكتب سر شهادت مكتب عشق منه

راه و رسم سروداري درس و سرمشق منه

مه كر رشيد سردار دلير خيبرم

زاده ام البنين نور چش پيغمبرم

بوسه گاه مصطفي بي اوسه هر دو دس مه 

كه چني غلطو ده خينه پيكر بي كس مه

وارث شمشير ذوالفقار دس حيدرم

مه علمدار حسي سقا و مير لشگرم 

ساقي دشت كربلا

(سروده :محمد كرم زاده)

ساقي دشت كربلا اباالفضل

كر علي مرتضي اباالفضل

وري ده جا ياري بكو براره

دلداري بي خوئر بي قراراه

وه دس بئير قبضه ي ذوالفقاره 

برار خو و با وفا اباالفضل

همه شو تشنه لوئن اهل حرم

مثل علي مظهر جود و كرم

نيل و زمي بمونه مشك و علم 

فرمانده ي كل سپاه اباالفضل

تو تشنه و علقمه پر ده آو

وا ذوالفقار دشمن بو ده عذآو

حونه ستمگر بكو تو خرآو

ساقي دشت كربلا اباالفضل

وري وري زينبت دل غمينه

حالا رييه داغ تونه بئينه

دالكه چش و رته ده مدينه

كر رشيد مرتضي اباالفضل

تو يل صف شكن روزگاري

مير سپاه حريم براري

تو كر حيدر دل دل سواري

كشته وه دس اشقيا اباالفضل

 

تك سوار

يه تك سواري ها ميا دلاوري چي حيدره

يه يادگار مرتضي يه عباس دلاوره

يه بازوي پرقدرت شير خدا مير امم

يه سقا و فرمانده و پيشتاز فوج لشگره

او تا مقابل سپاه كوفيو مي زه صدا

كه اي گروه حيله گر اي دشمنون مصطفي

والله اگر دس و سرم ده بدن بكيد جدا

نمي كشم دس ده حسي يه هه كلوم اخره

او پس و ه لشگر حمله ي جونونه ي مردونه كرد

او حیدرآسا حمله ای ده رزمگه فرزونه کرد

ده میمنه تا میسره قلب جناح ویرونه کرد

یه شیر سر کربلا یه عباس دلاوره

یه دخترون تشنه لو ده انتظار و اضطرو

که تا بیا سقای مظلومو بیاره مشک آو

هه چش وه ره و اشک و آه چی باقری قلب کواو

که ناگهو خور اوما حسینت بی برادره

 

سقای تشنه لو 

(سراینده :رمضان پرورده)

سقای تشنه لو میر علمدار 

ای کر رشید حیدر کرار

همه ده خیمه یا سیت بیقرارن

وا لو تشنه شو چش انتظارن

پیام زینب و اشک یتیمو

روونه کرد ابوالفضل و میدو

که ده آو فرات پر بکه مشکش

دشمن بی حیا قط کرده دسش

بی آو ورگشته و سینه هزار چاک

کسی نی خاک ده ریش بکنه پاک

چنی گت وا دل اشکسه سقاء

خدایا ری سیا کو قوم اعداء

مه که دس نارم و مشکم پتینه

وه چه ریئی روئم وه تی سکینه